منابع : اعيان الشيعة ، 6 / 36 ؛ امل الآمل ، 1 / 70 ؛ الذريعة ، 4 / 243 ، 6 / 41 ؛ الروضة النضرة ، 169 ؛ رياض العلماء ، 2 / 75 ؛ سلافة العصر ، 347 ؛ تاريخ كرك نوح ، 114 ؛ معجم رجال الحديث ، 5 / 269 ؛ معجم الدراسات القرآنيه ، 132 ؛ مفسران شيعه ، 146 . مقتبس الانوار من الائمة الاطهار فى تفسير القرآن ، از شيخ محمد مؤمن ( م 1077 ق ) فرزند شاه قاسم سبزوارى خراسانى ، از علماى حديث و مفسران عصر خويش اخبارى متتبع . اين تفسير به زبان عربى و براساس مشرب اخبارى تدوين شده و در شرح و بيان آيات از تفسير مجمع البيان از كلام بهره گرفته شده است . تفسير مزبور داراى ديباچه و مقدمه در چند فصل مىباشد : فصل اول ، در عدم تواتر قرآن و اينكه قرآن منزل بر پيغمبر ( ص ) بوده است . فصل دوم : در عدم جواز تفسير قرآن بجز از طريق احاديث و روايات وارده از طريق خاندان عصمت و نبوت و ائمهء اطهار ( ع ) . فصل سوم : در بيان وجوب عمل به اخبار بدان شكل كه علماى اخباريون بيان مىكنند . و خاتمه : در بيان جواز ارادهء معانى متعددهء حقيقى و مجازى از الفاظ قرآن كريم مىباشد و بعد به تفسير سورهء الفاتحه پرداخته و بعد سورهء بقره را تفسير نموده است . و پايان مجلد اول سورهء اعراف است سپس آغاز مجلد دوم از سورهء انفال مىباشد و هنگامى كه به آيهء 24 رسيده اجل به او مهلت تكميل نداده است . نسخه‌اى به خط نسخ سيد على استرآبادى كه به امر مفسر پاك‌نويس مىكرده در 1077 ق از براى مفسر طلب مغفرت نموده و اين نسخه كه داراى حواشى به خط مفسر و به امضاء ( منه عفى عنه ) دارد از مخطوطات كتابخانهء مدرسهء سپهسالار مىباشد . منابع : امل الآمل ، 296 ؛ الذريعة ، 22 / 17 ؛ الروضة النضرة ، 593 ؛ رياض العلماء ، 5 / 154 ؛ فهرست مدرسهء سپهسالار ، 1 / 175 ؛ معجم الدراسات القرآنيه ، 286 ؛ معجم رجال الحديث ، 18 / 82 ؛ مفسران شيعه ، 144 .